NieuwsberichtOverig

Vermoeidheid als blinde vlek: waarom EHS verder moet kijken dan de werkvloer

Vermoeide werknemer op kantoor
Illustratiebeeld

Werknemers laten hun privéleven niet thuis wanneer ze aan hun dienst beginnen. Zorgtaken, een tweede baan, financiële stress of simpelweg te weinig slaap reizen mee naar de werkvloer en beïnvloeden daar concentratie, reactievermogen en beoordelingsvermogen. Dat is de kern van een artikel van journalist Evelyn Long, op 8 september 2026 gepubliceerd in het Amerikaanse vakblad ISHN, dat pleit voor een bredere kijk op veiligheidsrisico’s binnen de EHS-praktijk (environment, health & safety).

Vermoeidheid is geen overtreding, wel een risico

De Amerikaanse volksgezondheidsdienst CDC (Centers for Disease Control and Prevention) noemt onvoldoende slaap, lange woon-werkreizen en onregelmatige diensten als belangrijke oorzaken van vermoeidheid op het werk. Geen van die factoren is op zichzelf een overtreding van een veiligheidsprotocol, maar ze tasten wel het functioneren aan. Vermoeidheid uit zich volgens het artikel in herkenbare signalen: verminderde concentratie, tragere reacties, veelvuldig gapen, stemmingswisselingen en afdwalende aandacht bij repetitief werk. Problematisch daarbij is dat vermoeide werknemers zelf vaak niet goed kunnen inschatten hoe sterk hun prestaties zijn teruggevallen — wat gerichte bewustwordingstraining noodzakelijk maakt.

Levensomstandigheden buiten het werk tellen mee

Naast fysieke vermoeidheid wijst het artikel op de cognitieve belasting van financiële zorgen, mantelzorg en relatieproblemen — allemaal zaken die mentale capaciteit opslokken die nodig is voor risicovolle taken. Lange pendeltijden verkleinen bovendien de tijd die overblijft voor herstel, zoals slaap, beweging en ontspanning, waardoor vermoeidheidsrisico’s zich verder opstapelen. De auteur beveelt organisaties daarom aan om slaap te behandelen als veiligheidsprioriteit in plaats van vrijblijvend wellness-advies, vermoeidheidsherkenning op te nemen in trainingen, roosters te ontwerpen met voldoende hersteltijd, een cultuur te creëren waarin werknemers uitputting durven te melden, voorlichting over slaaphygiëne en vervoershulp aan te bieden, en vermoeidheid standaard mee te nemen in incidentonderzoeken om systemische patronen bloot te leggen.

Waarom dit relevant is voor EHS-professionals

Voor veiligheidsprofessionals wereldwijd, ook buiten de Verenigde Staten, raakt dit thema aan een kernvraag: hoever reikt de verantwoordelijkheid van een organisatie voor het functioneren van haar medewerkers? Traditionele veiligheidssystemen richten zich vooral op omstandigheden binnen de muren van het bedrijf — procedures, beschermingsmiddelen, machineveiligheid. Vermoeidheid en persoonlijke belasting ontstaan echter vaak daarbuiten, maar hebben wel degelijk invloed op het risico op incidenten. Dat maakt het thema relevant voor uiteenlopende sectoren, van industrie tot transport en zorg, ongeacht lokale regelgeving. Het sluit aan bij een bredere trend waarin risicomanagement niet alleen naar taken en installaties kijkt, maar ook naar de mens die de beslissingen neemt.

Het artikel concludeert dat hedendaagse EHS-praktijk vraagt om “whole-person risk management”: het meewegen van de volledige persoonlijke situatie van werknemers, omdat die situatie mede bepaalt hoe goed iemand op de werkvloer beslissingen kan nemen.

Bron: Fatigue, Off-the-Job Factors the Next Frontier for EHS Professionals, 8 september 2026, https://www.ishn.com/articles/115582-fatigue-off-the-job-factors-the-next-frontier-for-ehs-professionals

Scroll naar boven