Welke sectoren worden het zwaarst getroffen?
In Groot-Brittannië (Engeland, Schotland en Wales; Noord-Ierland valt buiten deze cijfers) kwamen in het meldjaar 2025/26 126 werknemers om bij een werkgerelateerd ongeval, blijkt uit voorlopige cijfers van de Britse arbeidsinspectie Health and Safety Executive (HSE). De definitieve cijfers volgen in juli 2027. De bouwsector telde de meeste dodelijke ongevallen, met 25 slachtoffers, gevolgd door landbouw, bosbouw en visserij met 22 doden. Productie (18 doden) en transport en opslag (15 doden) volgen daarna. Volgens dezelfde HSE-cijfers is vallen van hoogte met 31 sterfgevallen – ongeveer een kwart van het totaal – de meest voorkomende doodsoorzaak, gevolgd door aanrijding door een bewegend voertuig (24 doden) en geraakt worden door een bewegend object (21 doden).
Waarom blijven bekende risico’s tot ongevallen leiden?
Die vraag stelt vakblad ISHN op basis van commentaar van Nathan Jones, directeur van het Britse risicomanagement- en verzekeringsadviesbureau Stallard Kane. Het gaat om de visie van een commerciële partij, niet om een standpunt van HSE: het bureau heeft er belang bij risicomanagementdiensten aan te bieden. Volgens Jones zijn de risico’s achter dodelijke ongevallen al decennialang bekend, ondanks wetgeving, richtlijnen en jarenlange ervaring in de sector. Hij stelt dat een ernstig incident zelden door één fout ontstaat, maar meestal het resultaat is van een opeenstapeling van kleinere tekortkomingen: een verouderde risicobeoordeling, gebrekkige training of toezicht, werkwijzen die nooit zijn geëvalueerd, zwak beheer van onderaannemers en onvoldoende communicatie op de werkvloer.
Jones benadrukt in het ISHN-artikel dat het hebben van beleid en procedures niet automatisch betekent dat beheersmaatregelen in de praktijk ook werken. Risicomanagement mag volgens hem geen papieren exercitie zijn: documenten moeten regelmatig worden herzien, omdat werkplekken, personeel en werkprocessen voortdurend veranderen. Na een ernstig incident of een schadeclaim pleit hij voor een grondige analyse van de onderliggende oorzaken, inclusief herziening van risicobeoordelingen, extra training en strengere controle op onderaannemers, om herhaling te voorkomen.
Context
Afgezien van de pandemiejaren 2019/20 tot en met 2021/22 is het totaal van 126 voorlopig het laagste ooit in één jaar geregistreerd, tegen 217 doden in 2005/06 en 495 in 1981, meldt vakblad Scaffmag op basis van HSE-cijfers. HSE zelf wijst erop dat de daling op lange termijn de laatste jaren is afgevlakt. Dat vallen van hoogte een structureel risico vormt, is geen specifiek Brits verschijnsel: volgens het Europese agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk (EU-OSHA) komen valongevallen van hoogte vooral veel voor in de bouwsector, en neemt de kans op een dodelijke afloop toe met de valhoogte. Ladders spelen volgens EU-OSHA een rol bij meer dan een kwart van alle valongevallen op het werk.
Wat betekent dit voor HSE-professionals wereldwijd?
Voor veiligheidsprofessionals wereldwijd bevestigen deze cijfers een bekend patroon: vallen van hoogte, aanrijdingen door voertuigen en objecten, en risico’s in de bouw en landbouw behoren ook elders tot de bekende hoofdoorzaken van dodelijke arbeidsongevallen. Dat deze risico’s al decennia in kaart zijn gebracht, maakt ze niet minder hardnekkig. De Britse cijfers onderstrepen dat beleid op papier niet volstaat; beheersmaatregelen moeten actief worden onderhouden, getoetst en aangepast aan veranderende omstandigheden op de werkvloer. Dat geldt voor organisaties in elke sector en elk land, niet alleen voor bouw- en landbouwbedrijven in Groot-Brittannië.
Bron: Britain’s Most Serious Workplace Risks Are Nothing New So Why Are They Still Causing Fatalities?, 2 november 2026
Aanvullend onderzocht: HSE, Work-related fatal injuries in Great Britain, Scaffmag, Falls from height account for quarter of all work deaths, HSE says,EU-OSHA OSHwiki, Working at height
