Een op de drie werknemers in Frankrijk zegt ooit slachtoffer te zijn geweest van pesterijen op de werkvloer, blijkt uit een nieuw onderzoek dat op 6 oktober 2026 werd belicht door het Franse vakmedium actuEL-HSE. Het gaat om de tweede editie van de Baromètre Qualisocial, uitgevoerd door onderzoeksbureau Ipsos BVA in opdracht van Qualisocial en AvoSial, een Franse vereniging van bedrijfsadvocaten gespecialiseerd in arbeidsrecht. Het aandeel slachtoffers is gelijk aan dat uit de eerste meting, vier jaar eerder: ondanks meer aandacht voor het onderwerp is er geen daling zichtbaar.
Wat blijkt uit het onderzoek?
Voor de Baromètre Qualisocial werden online tweeduizend werknemers ondervraagd, in een nationaal representatieve steekproef van mensen die werkzaam zijn bij private of publieke organisaties met minimaal vijf medewerkers. Van hen geeft 33 procent aan ooit met pesterijen op het werk te zijn geconfronteerd, en 40 procent zegt er getuige van te zijn geweest. Opvallend is de leeftijdskloof bij digitale pesterijen: 53 procent van de werknemers tussen 18 en 24 jaar rapporteert online intimidatie op het werk, tegenover 19 procent van de 45-plussers. Verder zegt 50 procent zich goed geïnformeerd te voelen over de wetgeving rond pesterijen, tegen 35 procent vier jaar eerder. Toch herkent maar 54 procent een in de enquête voorgelegd geval van seksuele intimidatie correct, en de helft van de ondervraagden vreest dat het melden van een incident de eigen loopbaan kan schaden.
Waarom blijft het probleem hardnekkig?
Die angst voor gevolgen is volgens het onderzoek sterker bij vrouwen en jongeren. Een geciteerde Franse arbeidspsycholoog wijst daarnaast op veranderende werkvormen: er is minder ruimte voor collectiviteit en onderlinge solidariteit op de werkvloer. De aanbevelingen bij de barometer zijn praktisch van aard. Trainingen voor werknemers, leidinggevenden en vertrouwenspersonen moeten worden aangevuld met modules op basis van concrete praktijkgevallen. Organisaties moeten zorgen voor een onpartijdige onderzoeksprocedure zodra een klacht binnenkomt. En meldkanalen en vertrouwenspersonen moeten duidelijk herkenbaar zijn, hun rol moet regelmatig onder de aandacht worden gebracht en het gebruik ervan moet worden gemeten.
Context
Het thema speelt niet alleen in Frankrijk. De Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) nam in 2019 Verdrag 190 aan, dat het recht van iedereen erkent op een werkomgeving vrij van geweld en intimidatie, inclusief gendergerelateerd geweld en intimidatie. Het verdrag trad in 2021 in werking. Landen die het ratificeren, verplichten zich onder meer tot preventiebeleid, toegankelijke klachten- en geschillenprocedures en bescherming van melders, getuigen en slachtoffers tegen represailles.
Wat betekent dit wereldwijd?
Hoewel de cijfers Frans zijn, raken de bevindingen aan vragen waar werkgevers in elk land mee te maken hebben: weten werknemers wat onder intimidatie valt, en durven zij een melding te doen zonder vrees voor hun loopbaan? De combinatie van meer kennis over de regels en een onveranderd aandeel slachtoffers suggereert dat wetgeving en voorlichting alleen niet volstaan. Voor organisaties wereldwijd onderstreept het onderzoek het belang van meldstructuren die in de praktijk veilig zijn, niet alleen op papier.
Bron: Harcèlement au travail : un salarié sur trois dit en avoir été victime, 6 oktober 2026
Aanvullend onderzocht: L’Info Durable, over de Baromètre Qualisocial, ILO-Verdrag 190 (Violence and Harassment Convention)
