Bosbranden gelden in Frankrijk steeds vaker als bedreiging voor industriële sites, ook buiten de van oudsher kwetsbare zuidelijke regio’s. Toch hoeven exploitanten van gereguleerde industriële installaties dit risico nog niet verplicht mee te nemen in hun gevarenstudies of noodplannen, terwijl de gevolgen voor de bedrijfsveiligheid potentieel groot zijn.
Van regionaal probleem naar landelijk aandachtspunt
Tot voor kort werd het risico op bosbranden vooral toegeschreven aan een beperkt aantal geografisch kwetsbare zones, met name in het mediterrane zuiden van Frankrijk. Door de opwarming van het klimaat verschuift dit beeld: langere droge periodes en uitgedroogde vegetatie zorgen ervoor dat ook gebieden die eerder nauwelijks met bosbranden te maken hadden, nu een verhoogd risico lopen. Voor industriële locaties in de buurt van bos- of natuurgebied betekent dit dat een risico dat lang als marginaal gold, plotseling operationeel relevant kan worden.
Geen verplichting in gevarenstudie of noodplan
Bedrijven die in Frankrijk vallen onder het ICPE-regime (Installations Classées pour la Protection de l’Environnement) — gereguleerde industriële installaties, vergelijkbaar met vergunningsplichtige risicobedrijven elders — moeten een gevarenstudie (“étude de dangers”) opstellen en, voor de meest risicovolle sites, een intern noodplan (“Plan d’Opération Interne” of POI) bijhouden. Beide instrumenten brengen de belangrijkste ongevalsscenario’s in kaart, zoals brand, explosie of het vrijkomen van gevaarlijke stoffen. Het risico dat een externe bosbrand een site bereikt en de installatie zelf in gevaar brengt, is echter geen verplicht onderdeel van deze analyses. Daardoor kan een reëel scenario — vlammen of vonkenregen die een terrein met gevaarlijke stoffen bereiken — buiten het formele risicobeheer blijven. Actuel-HSE noemt het risico voor sommige sites zelfs “vitaal”.
Wat dit betekent voor HSE-professionals
Voor veiligheidsverantwoordelijken van industriële sites in brandgevoelige gebieden is de boodschap dat wettelijke verplichtingen achterlopen bij de feitelijke risico-ontwikkeling. Zolang bosbrandrisico geen vast onderdeel is van de gevarenstudie of het interne noodplan, ligt het initiatief om dit risico te beoordelen bij de exploitant zelf. Dat pleit voor een proactieve aanpak: het meenemen van blootstelling aan bosbrand in de reguliere risico-inventarisatie, ook wanneer dit (nog) niet wettelijk is voorgeschreven.
Context
Het bosbrandrisico in Frankrijk is de afgelopen jaren fors toegenomen: al in april 2026 waren 52 van de ruim 100 Franse departementen — bijna de helft van het land — ingedeeld als gebied met verhoogd bosbrandrisico. Tot 21 juli 2026 ging al minstens 44.000 hectare bos en natuur verloren; half juli was de afgebrande oppervlakte al twee keer zo groot als in dezelfde periode van 2025, met grote branden in onder meer de Franse departementen Pyrénées-Orientales, Drôme en Gironde. Volgens het Franse overheidscentrum voor klimaatadaptatie zou het aantal dagen met verhoogd brandrisico kunnen verdubbelen bij een opwarming van 2,7°C tegen 2050.
Bron: Feux de forêt : un risque émergent mais vital pour les ICPE, 25 september 2026
Aanvullend onderzocht: Forestry France – Feux de forêt : pourquoi le risque incendie gagne tout le territoire français
