Bezorgers die via digitale platforms eten en drinken afleveren, lopen een aanzienlijk risico op werkgerelateerde stress, waarbij de manier waarop platforms hun werk via algoritmes aansturen een substantiële rol speelt. Dat blijkt uit een studie van het Spaanse nationale instituut voor veiligheid en gezondheid op het werk (INSST), gepubliceerd op 23 september 2026, onder 804 bezorgers verspreid over Spanje. Hoewel het onderzoek zich op de Spaanse markt richt, is platformbezorging inmiddels een wereldwijd verschijnsel: dezelfde bedrijfsmodellen en dezelfde aansturingssystemen worden gebruikt in tientallen landen, van Noord-Amerika tot Latijns-Amerika en de rest van Europa.
Wat onderzocht het INSST?
Het onderzoek liep in 2024 en 2025 en bracht in kaart hoe bezorgers werken, welke arbeidsvoorwaarden specifiek gelden voor platformwerk, hoe algoritmisch management in de praktijk uitpakt, en in welke mate deze groep wordt blootgesteld aan psychosociale risicofactoren. Daarnaast is gekeken naar de gezondheidseffecten die daaruit voortvloeien. De onderzoekers verzamelden zowel sociodemografische gegevens als informatie over de dagelijkse werkervaring van de bezorgers, om een compleet beeld te krijgen van een beroepsgroep die tot dusver weinig systematisch is onderzocht op arbeidsomstandigheden.
Algoritmisch management als stressfactor
Een centrale bevinding is dat de blootstelling aan psychosociale risicofactoren onder platformbezorgers aanzienlijk is, en dat de wijze waarop platforms taken toewijzen, prestaties beoordelen en beschikbaarheid afdwingen via algoritmes daarbij een substantiële rol speelt. Bij platformwerk bepaalt doorgaans niet een leidinggevende maar een geautomatiseerd systeem wanneer een bezorger een opdracht krijgt, hoe snel die moet worden uitgevoerd en of de bezorger nog voor nieuwe opdrachten in aanmerking komt. Voor de bezorger is vaak niet inzichtelijk hoe die beoordeling precies tot stand komt, wat volgens het INSST bijdraagt aan de ervaren stress. Het onderzoek levert daarmee empirische data over een blootstelling en de bijbehorende gezondheidsgevolgen bij een beroepsgroep die in de reguliere arbeidsomstandighedenstatistiek van veel landen nog onderbelicht blijft, mede doordat bezorgers vaak als zelfstandige worden aangemerkt en zo buiten het klassieke werknemersonderzoek vallen.
Context
De Europese Unie erkende de risico’s van geautomatiseerde aansturing al met de Richtlijn platformwerk (EU) 2024/2831, die eind 2024 in werking trad en EU-lidstaten verplicht menselijk toezicht te organiseren op algoritmische beslissingen die de arbeidsomstandigheden van platformwerkers raken, met transparantie over de gebruikte systemen als uitgangspunt. Lidstaten moeten de richtlijn uiterlijk op 2 december 2026 in nationale wetgeving hebben omgezet. Spanje valt als EU-lidstaat onder diezelfde verplichting, wat de bevindingen van het INSST direct relevant maakt voor de wijze waarop het land die omzetting vormgeeft.
Voor werkgevers, platformbedrijven en toezichthouders buiten Spanje onderstreept de studie dat psychosociale risico’s bij platformwerk geen op zichzelf staand Spaans probleem zijn, maar samenhangen met een bedrijfsmodel dat wereldwijd op vergelijkbare wijze is ingericht. Dat maakt de resultaten ook bruikbaar als referentiepunt voor arbeidsomstandighedenonderzoek en beleidsvorming in andere landen waar platformbezorging een grote en groeiende groep werkenden betreft.
Bron: Factores de riesgo psicosocial en el colectivo de repartidores de comida y bebida que operan mediante plataformas digitales: conclusiones estudio 2024-2025, 23 september 2026
Aanvullend onderzocht: Richtlijn (EU) 2024/2831 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verbetering van de arbeidsvoorwaarden bij platformwerk
